ทุ่งหญ้ากว้าง

อาบหยาดน้ำค้างต้องแสงอรุณ ผืนหญ้าสดใหม่ทั้งอ่อนนุ่มและเขียวขจี เสียงวิหคในพงไพรขับขานประสานกัน เมื่อได้เห็นชีวิตที่เบ่งบานอย่างเสรีเช่นนี้ นางจึงเอนกายนอนลงบนผืนดิน และตั้งใจเงี่ยหูฟังเสียงกำเนิดใหม่จากใต้พื้นโลก