กระแสสลัว

ม่านหมอกลอยเลื่อนมิเคยรับรู้ความเขลาของมนุษย์ กว้างใหญ่และอ้างว้าง เมเปิลต้องน้ำค้างแข็งลุกโชนทั่วขุนเขานับพัน ส่องสว่างแต่เงียบงัน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่พยายามกักขังใบไม้สีชาดไว้ในน้ำหมึก และผนึกความฝันเก่าก่อนไว้ภายใน แต่เมื่อตื่นขึ้นกลางดึก กลับพบว่าน้ำหมึกยังคงเปียกชื้น และเมเปิลน้ำค้างแข็งนอกหน้าต่างก็ซีดจางไร้สีสัน