ความอบอุ่นของดวงอาทิตย์ไล่หมอกให้จางหายไปในดินแดนที่ห่างไกล พร้อมนำพาความสุขและเสียงหัวเราะมาสู่เมืองแห่งฤดูใบไม้ผลินิรันดร์ เธอยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าเขียวขจีอย่างโดดเดี่ยว พลางมองจ้องแสงเรืองรองที่อ่อนโยนของดวงอาทิตย์ด้วยความคิดถึง
ฐาน
อีโว 1
อีโว 2
อีโว 3
ปรับแต่งแล้ว
บทกวีผลึกแก้ว: วสันต์
ทะเลไกลโพ้น