บทกวีผลึกแก้ว: วสันต์

ใน "ธิดาแห่งน้ำแข็ง" เล่มที่สอง เด็กหญิงกล่าวคำอำลาบ้านเกิดและออกเดินทางไกล เธอเดินทางไปทั่วทุกสารทิศ ในที่สุดก็มาถึงนครรัฐแห่งหนึ่ง ซึ่งแสงแดดแห่งฤดูใบไม้ผลิโอบกอดผืนดินด้วยความอบอุ่นเสมอ ทุกย่างก้าวของเธอในดินแดนต่างถิ่นคือเครื่องพิสูจน์ถึงจิตวิญญาณแห่งการผจญภัยและความคาดหวัง