บทกวีผลึกแก้ว: เหมันต์

"เด็กหญิงรำลึกถึงบ้านเกิดของเธอ" ดังที่ปรากฏในบทนำของ "ธิดาแห่งน้ำแข็ง" เธอหวงแหนความทรงจำที่ได้อยู่ในโลกของตัวเอง รำลึกถึงค่ำคืนอันหนาวเหน็บในบ้านเกิด แม้ว่าในคืนนั้นลมและหิมะจะโหมกระหน่ำ แต่ก็ยังคงเป็นหนึ่งในความทรงจำที่เธอรักมากที่สุด