เมฆไร้คำพูด

หยกศักดิ์สิทธิ์เปล่งประกาย สะท้อนความเหนื่อยล้าที่จารึกไว้ระหว่างคิ้วของผู้เล่าเรื่อง เข้าใจความทุกข์ยากทั้งหมดของพวกเขา มันบันทึกอารมณ์ที่ละเอียดอ่อนที่สุดซ่อนอยู่ในหัวใจของพวกเขาอย่างเงียบๆ เก็บความเสียใจไว้ลึกๆ แม้หยกอาจมีวิญญาณ แต่มันยังคงเป็นแก่นแท้ของภูเขาและแม่น้ำ แขกผู้เงียบงันของสวรรค์และโลก ร่างกายของมันตั้งตระหง่านเหมือนยอดเขา ไม่ยอมแพ้ ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่นิดเดียว ริมฝีปากของมันปิดสนิทเหมือนน้ำแข็งแข็ง คำเดียวจะหลุดออกมาได้อย่างไร