หัวใจโลกาของ Chroma: การจากลา

เมื่อแรกเห็นแสงริบหรี่ของโลกมนุษย์ ความเศร้าโศกเงียบ ๆ ก็ปั่นป่วน ความเสียใจจางลงแต่ยังคงอยู่ ความขุ่นเคืองอ่อนลงแต่ไม่มีวันสิ้นสุด จิตใจสัมผัสได้ทุกทิศทาง แต่ร่างกายยังคงถูกจำกัดอยู่ที่เดียว นี่คือความเศร้าของหยก เปล่งประกายและรุ่งโรจน์ แต่แยกจากกันตลอดกาล แม้จะประดับด้วยแสงที่ไหลมา เธอก็ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกมนุษย์ และไม่สามารถรู้ถึงความสุขหรือความโศกเศร้าของมันได้