ประกายไฟพลุ่งพล่าน

ไออุ่นที่ยังหลงเหลือค่อย ๆ แผ่ขยายออกไป แต่แผ่นหลังที่ไม่เคยมีปีกย่อมไม่อาจแบกรับน้ำหนักของสงคราม เธอจึงบดจังหวะหัวใจให้กลายเป็นถ่านไฟ ปล่อยให้อรุณรุ่งที่รอคอยมาเนิ่นนานไหลบ่าไปทั่วเส้นเลือด เปลวไฟหยดลง กายเธอลุกไหม้ และสิ่งสุดท้ายที่หลงเหลือ คือประกายไฟที่แผดเผาดวงตาของเหล่าสหาย