หลงเมฆา: สายน้ำใบไม้ผลิ

เพียงคำนับเดียว ก็โอบอุ้มเด็กผู้ร่วงหล่นไว้ในอ้อมแขนแห่งเกล็ดประกาย หลังจากนั้น แสงจันทร์ก็อบอุ่นขึ้น และสายลมภูเขาก็เรียนรู้ที่จะหยุดพัก ท้ายที่สุด มันจึงเลือกที่จะไล่ตามสู่เส้นทางโลกมนุษย์