บทเพลงของหลง

ลายเส้นดั่งน้ำหมึกไหลวนราวด้ายเงินแทรกผ่านม่านเมฆา แสงสะท้อนบนเกล็ดหลงน้อยเป็นประกายราวหิมะ ดวงตาคู่นั้นเบิกกว้างด้วยความพิศวง