บทครวญมีระดับ

เคลื่อนกายผ่านแสงโคมไฟผู้คนขวักไขว่ เกล็ดแต่ละแผ่นบนตัวหลงสะท้อนภาพฝูงชนที่มารวมตัวกันในมุมที่ต่างกันไป รอบกายมีเสียงฝีเท้าของเด็ก ๆ ที่วิ่งเล่นสะท้อนกังวาน และเสียงดนตรีแห่งการเฉลิมฉลองก็ดังกึกก้องไปทั่ว แต่ฉันกลับยังคงอยู่เพียงลำพัง มีเพียงเงาของตัวเองเป็นเพื่อน