บทเพลงของหลง: สายน้ำใบไม้ผลิ

ม่านหมอกสีมรกตจับตัวกันหนาทึบและเขียวชอุ่ม นี่คือทิวทัศน์ของขุนเขาที่หลงเบื่อหน่ายมานานแสนนาน หลงแย้มยิ้ม โอบกอดเมฆาที่ล่องลอยแล้วทะยานขึ้นสู่สวรรค์ ทิ้งทิวทัศน์อันจำเจไว้เบื้องหลังอย่างไม่ไยดี