รัศมีน้ำค้าง

ข้ามภูเขาชั้นแล้วชั้นเล่า สรรพสิ่งหายใจราวกับวิญญาณค่อย ๆ กลั่นตัวเป็นรูปร่าง รูปร่างและวิญญาณปรากฏขึ้นครั้งแรกบนสายลมแห่งชีวิต น้ำค้างยามเช้าสะท้อนแสงอันซีดจาง แสงสว่างปัดผ่านร่างกายอย่างนุ่มนวล เฉดสีหยกไหลล้นและทะลัก ราวกับกอดหยดน้ำแรกของรุ่งอรุณ ตื่นขึ้นพร้อมกับแสงแรกของวัน ในช่วงเวลาอันพร่ามัวนั้น วิญญาณหมุนเวียน ในชั่วขณะแห่งความฝันครึ่งหลับครึ่งตื่น การสร้างสรรค์ได้ตื่นขึ้น