
ในตอนแรก เรื่องราวของหลินหลางดูเหมือนแค่แสงระยิบระยับที่ผ่านไป แปลกใหม่ พราวพรรณ ไม่จริง เมื่อฟังนักเล่าเรื่องอย่างใกล้ชิดเท่านั้น น้ำหนักแห่งความโศกเศร้าจึงจะชัดเจน ความเศร้าโศกห้อยลงมาราวเมฆต่ำ น้ำตาชุ่มแขนเสื้อ เมื่อความเจริญรุ่งเรืองจางหายไป ความจริงที่ไม่ได้เอ่ยปากก็ผ่านเข้ามา ทะเลแห่งน้ำตาที่กลั้นไว้ และเสียงร้องไห้แห่งความทุกข์ทรมานอย่างเงียบงัน

ร่องรอยของ Chroma