รัศมีน้ำค้าง: เสียงสะท้อน

เมื่อสติค่อย ๆ กลับคืนมา เสียงส่งสัญญาณจากที่ไกลโพ้นดังก้องขึ้น ด้วยประกายแห่งสัญชาตญาณฝ่ายวิญญาณ ชื่อของโลกมนุษย์จึงถูกเข้าใจ เสียงกระซิบอันนุ่มนวลดังก้องไม่รู้จบ ดุจสายลมจากอีกฟากหนึ่งของกาลเวลาและอวกาศ พัดพาเรื่องราวของหลินหลางมาสู่หู ทิวทัศน์อันห่างไกลกลายเป็นเพื่อนคู่ความทรงจำ ค่อย ๆ ละลายไปในความฝันอันพร่ามัว