ความคิดเปล่งประกาย

เมื่อแหงนมองท้องฟ้าสีครามอันไร้ที่สิ้นสุด นางก็เป็นเพียงละอองธุลี นางจึงซ่อนตัวอยู่ในโคลนตมเพื่อหลีกเลี่ยงกระแสน้ำเชี่ยวกราก เฝ้าฝันร่วมกับเหล่านกที่โบยบิน จวบจนกระทั่งมัจฉาเกล็ดงามตัวหนึ่งค่อย ๆ แตะลงบนใจกลางเมล็ดพันธุ์ใต้บึงน้ำ