ท่วงทำนองระลอกคลื่น

ในม่านหมอกนั้น นางล่องลอยไปดุจจอกแหนหรือกิ่งหลิวในฤดูใบไม้ผลิ ณ ที่แห่งใดแห่งหนึ่งอันไกลโพ้น นางหยุดพัก ได้ยินเพียงเสียงน้ำไหลรินแผ่วเบา เมล็ดพันธุ์แห่งจิตวิญญาณได้ตื่นขึ้น แม้จะมืดมิดและเลือนราง แต่กลับไม่หวาดหวั่น มันทะลวงผ่านความมืดมิด ดิ้นรนให้หลุดพ้นจากโคลนตม และเมื่อมันแย้มกลีบขึ้นเหนือน้ำเป็นครั้งแรก แสงดาวก็สาดส่องลงมาทั่วทั้งสระ กระจ่างใสและงดงามอย่างหาที่เปรียบมิได้