
เธอก้าวเหยียบแสงจันทร์ ร่างทั้งหมดของเธอไหลเอ่อด้วยรัศมีเก้าชั้น กิริยาของเธอสูงตระหง่าน ดังภูเขาที่เพิ่งเกิดใหม่ ดวงตาของเธอใสสะอาด ดังกระจกโบราณที่ทะลุทะลวงโลกใต้พิภพ เขาของเธอแบกรับความเจิดจ้าของดวงดาว กิริยาศักดิ์สิทธิ์ของเธอยืนห่างจากโลก ที่ใดที่แสงของเธอส่องถึง มันเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิละลายหิมะ ขจัดความสับสนของใบหน้าสีสัน

เสียงสะท้อนแห่งว่านเซี่ยง