เสียงสะท้อนแห่งฉางอัน

สายพิณดังก้อง ขลุ่ยตอบรับ ใบหน้าที่แต่งแต้มขึ้นสู่เวที สะบัดแขนเสื้อ เหลียวมองกลับหลัง และห้องโถงก็เงียบงัน รูปร่างของเธอดั่งรุ่งอรุณบนหิมะ การเคลื่อนไหวดั่งสายลมเหนือน้ำไหล ชุดผ้าไหมหมุนวน ก้าวดอกบัวยกฝุ่น ก่อนเพลงจะจบ ผู้ชมยืนนิ่งตะลึง ลืมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง