การสอบถามฉีหวง

ผู้รักษาเป็นคนใจกว้างแต่กลับขี้ลืม เธอมักจำชื่อและอาการผู้ป่วยไม่ค่อยได้ จึงต้องจดบันทึกทุกคนลงในสมุดปกเขียว จดทั้งชีพจรและคำวินิจฉัย บันทึกความทุกข์ของผู้คนทีละบรรทัด ภายใต้แสงตะเกียงดวงเดียว เธอสืบค้นหากฎเกณฑ์ที่ซ่อนอยู่ของโรค อ่านหนังสือตอนเช้าตรู่ และไตร่ตรองตอนค่ำ คิ้วขมวดขณะวิเคราะห์ชีพจร จนกระทั่งวิธีรักษาค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้นในความคิดของเธอ