
การแสวงหาคำตอบจากสวรรค์และโลกให้สัญญาณนับไม่ถ้วน แต่ความทุกข์ทรมานของชีวิตมีความหมายเพียงเล็กน้อยต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่เหลืออยู่คือความเงียบสงบอันโดดเดี่ยวที่ขอบเขตของเวลา เสียงกระซิบจาง ๆ ยึดติดใกล้ชิดขณะที่การทดสอบไม่รู้จบกัดกร่อนกระดูกและจิตวิญญาณ หมื่นยุคสมัยเผาหัวใจให้เป็นเถ้าธุลี จิตใจตกอยู่ในความเงียบ ดุจดาวเย็นชาล่องลอยในราตรีนิรันดร์ แม้แต่มหาสมุทรที่เคยคิดว่าเป็นนิรันดร์ก็เปลี่ยนแปลงไป ยุคแล้วยุคเล่า กลายเป็นทุ่งนา

ร่องรอยของ Chroma