แสงหยกจางหาย

นักเล่าเรื่องเดินทางครั้งแล้วครั้งเล่า ค้นหาข้ามทะเล เพียงเพื่อกลับมาพร้อมความเสียดายที่ยังคงอยู่ ทุกครั้งที่เธอนั่งในความสงบนิ่ง มีบางสิ่งเอื้อมมาจากความเงียบงันที่ไร้คำพูดนั้นเพื่อปลอบโยนความขุ่นเคืองเก่าแก่และความเศร้าโศกลึกซึ้ง เมื่อนั้นเธอจึงเข้าใจ: การแสวงหาทั้งหมดล้วนเป็นเพียงความคิดว่างเปล่า การออกแบบอย่างระมัดระวังทั้งหมดถูกพัดพาไปตามกระแสน้ำ